NAPRATEN 22-04-‘18

BALLROOM SYNCOPATORS COMBO

Dit laatste optreden van het seizoen bij uw Mardi Gras Jazzclub, had zijn dieptepunt en zijn hoogtepunten.

Om met het dieptepunt te beginnen……..

Leo Speelmans nam afscheid van het bestuur, na 22 jaren actieve dienst.
Hem werd een Oorkonde aangeboden als Lid van Verdienste.
Dit had hij wel verdiend. Jarenlang verzorgde hij de contacten met de optredende orkesten.
Ook was hij de drijvende kracht achter onze website www.jazzoss.nl
en de relatie met de drukker van ons jazzmagazine. Ja, we zullen hem missen.

Over naar de hoogtepunten!!

Het Ballroom Syncopators Combo is een 7-koppig orkest met een hoge kwaliteit.
Sterke technische blazers en goede ritmische begeleiding.
De pianist Jan Peels had zijn eigen zwartgelakte piano meegenomen, waar hij geweldig op speelde.

Op saxofoon excelleerde Jac Schatorje.
Frans van Lith, op banjo, was sterk in zijn akkoorden.

Onze Ossenaar Nico Overgaauw op drums,
vermaakte het publiek op geweldige manier
met zijn optreden op washboard.

Dan, een voor mij, zeer speciaal trio binnen dit gezelschap.
De kleur van de koperblazers is fenomenaal.
Bastuba, trombone en trompet passen erg goed bij elkaar. Technisch verfijnd en solistisch sterk. Al met al een geweldig goed orkest.


Zo, nu over naar het optreden:

De opening met “Just a little while to stay” begon goed met een solo op trompet van Rob van de Broek. Helder en mooi van toon.
Op trombone, als gastspeler, Frans Zenden, kwam technisch op grote hoogte.

Niet alleen hij was gast,
maar ook
Leo Speelmans.
Hij zong Jada,
op zijn bekende
eigen wijze.

Op de achtergrond, qua plaats, maar op de voorgrond qua instrument, presenteerde Wouter Bombeeck zijn bastuba.
Krachtig en gedecideerd leidde hij dit leuke orkest.
Het regende pijpenstelen buiten,
maar binnen scheen de zon toen Leo zijn Oorkonde kreeg.

Wat is dit toch heerlijke muziek.
En wat jammer, dat er bijna alleen maar wat oudere muzikanten en toehoorders zijn.
Zou het een goed idee zijn deze muziek, met over het algemeen maar drie akkoorden, op de kleuterscholen te onderwijzen en te laten spelen.
Dan krijgen we heel blije jeugdigen op deez’ aard.

De Ballroom Syncopators sloten af met “Out of Nowhere”, een nostalgisch stuk met klanken van een “Big Band”. Genoten hebben we. Met volle teugen.!!

Nu Leo een plaats open laat in het bestuur zoeken wij een opvolger.
Een jazzliefhebber die handig is op de computer en onze website beheren kan om deze prachtige Jazzclub op waardige wijze voort te zetten.
(Voor info opvolger: paulvanmook@ziggo.nl)

Tot 23 september met de

“DUTCH ALL STARS”,
in de Groene Engel om 15.00 uur.

Paul van Mook,

uw voorzitter        



=============================================================

NAPRATEN
CONCERT 25-03-'18

t’JAZZEZZ

Sinds 2003  zijn deze zes muzikanten muzikaal in de weer het Jazzpeil, in de omgeving van het prachtige stadje Mook, naar hogere sferen te brengen.
We mogen wel zeggen dat ze daar in geslaagd zijn.

Onder aanvoering van de trompettist Harry van Langen brachten zij sfeer en muzikaliteit.

“ tjesses” of “ajakkes” is hier op geen enkele manier op zijn plaats.

Het is heerlijke jazzmuziek dat dit sextet brengt. De zanger, trombonist,
Stan Brinkhoff vertolkte het nummer “Hello Dolly”op zeer gevoelige,
Louis Armstrong wijze.

Ons trouwe Mardi Gras publiek, waaronder de onlangs 97 jaar geworden heer Bogaerts, vermaakte zich kostelijk bij het nummer “Bei Mir Bist du Schön”,
dat meesterlijk vertolkt werd door “invaller” saxofonist Henk van Amerongen.
Wat moderner gebracht werk, zoals “C Jam Blues” werd krachtig en melodisch gepresenteerd. Meezingers, zoals “When You’re Smiling” nodigden het publiek uit om mee te doen.
De dansers kwamen weer lenig de vloer op en de sfeer werd verhoogd met

“Ice Cream”en “When the Saints”.

De ritmesectie, in de vorm van Slagwerker Robert Buitenhuis; banjospeler Ton de Leeuw
en op sousafoon Nico Adriaens, ondersteunde de ‘frontrow’’op een geweldige manier.
Ik moet ook zeggen dat de digitale geluidsinstallatie hier zeker in meegespeeld heeft. Wat een prachtig geluid vulde ons heerlijke Jazz Café.
Het afgelopen jaar was er onzekerheid ontstaan over de invulling van
de Groene Engel. De nieuwe uitbater van deze Cultuurtempel heeft ons voor het nieuwe seizoen een goed aanbod gedaan.
Wij, als bestuur van ‘Mardi Gras’ zien de toekomst weer positief tegemoet.

Ondanks het prachtige weer en de ‘Koopzondag’ was het gezellig druk in de “Groene Engel”.

Nog even terug naar t’Jazzezz, een trak spelend Jazz orkest waar velen een voorbeeld aan kunnen nemen.
Iedereen heeft genoten en ging weer voldaan huiswaarts.


We moeten niet vergeten dat de orkesten
van deze oude stijl Jazzmuziek steeds
schaarser worden en dat de huidige jeugd
een andere mening en gevoel hebben
wat muziek betreft.
Hiphop en Rap spreken mij niet zo aan,
maar ik ben dan ook ”in de oorlog” geboren.

De jazzmuziek is een basis voor vele nieuwe stijlen.
Ik blijf hoop houden.



Op 24-04-‘18, ontvangen wij het “nieuwe” orkest, “Combo Ballroom Syncopators” met als gast zang van Leo Speelmans, bestuurslid van uw Mardi Gras Jazzclub.
Wij hopen dat u ook bij het laatste concert van het jazzseizoen komt genieten.

Tot 24 april, in de Groene Engel !!
Uw voorzitter,
Paul ven Mook


==================================================================

  • Bestuurslid Mia Claus neemt afscheid.

    Na vele jaren stopt Mia Claus als bestuurslid van de Mardi Gras Jazzclub.
    Ter gelegenheid hiervan hebben de bestuursleden Mia een oorkonde aangeboden.
    We hopen dat Mia met haar man Gerard nog lang kunnen komen genieten van de concerten.

 


===================================================================================

NAPRATEN CONCERT 25-02-'18

THE BLUE JACKET JAZZBAND


Wat was het weer als vanouds gezellig in de Groene Engel.
Een nieuwe eigenaar, een nieuw geluid.
Nu moet ik zeggen dat we, als Mardi Gras, nooit problemen hebben gehad met de oude eigenaar. De situatie voelde als onzeker. Dit is nu echter opgelost en we kijken positief naar onze toekomst.
Een nieuwe eigenaar een nieuw geluid. Nou dat geluid was er !!

De Blue Jackets speelden hun blauwe winterjas de warme lente in.
Wat een leuk en goed, nieuw orkest. Nieuw?... niet helemaal.
Er zijn nog wat muzikale herinneringen aan de orkestleider Edo Stouten,
de toenmalige hoofdman van de enthousiaste Bonduelle Jazzband.
De kleur van het orkest is echter totaal anders. Stevige begeleiding van de altijd sympathieke drummer Paul Wijnhoven en de krachtige bassist Louis Richard brengen een vaste ondergrond in dit septet.

Een absolute virtuoos is de gitarist en banjoist Carel Martin, die met zijn digitale muziekinstallatie een prachtige kleur bracht in het geheel. Ja, wat een feest!
De trombone werd op magnifieke wijze gespeeld door David Horne, die ook de zang voor zijn rekening nam, waarbij opviel dat zijn Engelse uitspraak zo goed verzorgd was.
(David komt toevallig uit Engeland)

“Mellow Tone” werd zeer gevoelig, met Bugel, op de kaart gezet door Cees Koedam en Jan Eggemond excelleerde op zijn drie (3) saxen, waarbij de tenorsax mij het meest imponeerde.

De leider van dit gezelschap,
Dan Hoevenaars moet toch dolgelukkig zijn om prachtige akkoorden onder dit orkest
te leggen.
Zijn solo’s zijn ook zodanig, dat een kleine muzieknoot soms een orkeststuk waard is.

Absolute “toppers” waren:
“Christopher Columbus”, “Edison and the Chewing Gum” (banjo),
“Everybody loves my baby”, “There will be some changes made”
en “Alexander’s ragtime band” met als gast klarinettist Will van Gessel uit Hoorn.

Bij het afscheidsnummer
“We’ll meet again” stopten
alle dansers en werd er met
volle borst meegezongen.
Dit was “oude”Jazz van de
bovenste plank.




Volgende Jazzmiddag,
25-03-‘18 het orkest t’Jazzezz.

Welkom !! 

Paul van Mook

  • ================================================================================
  • Napraten concert 28-01-2018
  • The Dixie Muppets

    Deze band die voor het laatst voor ons optrad op 24 april 2016 had zo een goede indruk achtergelaten dat we ze graag weer voor de opening van het nieuwe jaar 2018 gevraagd hebben; daar hebben we geen spijt van gehad want het is weer een zeer gezellige middag geworden!
    Dit vrolijke zevental dat oorspronkelijk uit hockeyvrienden bestond is in zijn huidige samenstelling zeer de moeite waard om een gezellige middag te hebben.
    Het openingslied “All of Me” zette meteen de juiste toon neer van de Dixieland klank met name door het banjo spel van Carel Martin. “At the Jazzband Ball” gaf het talrijke publiek meteen de gelegenheid om de dansvloer te betreden, terwijl bij “Bei mir bist du  “schön
    de frontsectie bestaande uit Tiny van de Broek (rieten), Jan Arens (trompet) en Paul van Mook (trombone) hun beste beentje voorzetten om dit sfeervolle nummer ten gehore te brengen.
    Het eerste gedeelte werd afgesloten met de “Bourbon Street Parade” en wij
    waanden ons weemoedig in New Orleans, de bakermat van de Jazz.

Na een welverdiende verfrissing werden we verwend met “Jambalaya” waarbij velen dit mooie lied meezongen. De piano werd bezet door Joop Rakhorst, de drums werden heel goed beheerst door Louis van de Berg terwijl de bas prima het ritme aangaf via Bernard van `t Oever!

Bijna de gehele band ondersteund de vocalisten zeer sterk en het blijft een genoegen om onder het genot van een versnapering het Dixieland geluid over je heen te laten komen! De tweede sessie werd afgesloten met “The Girl from Ipanema” en wij waanden ons in Rio de Janeiro.

Na deze pauze werd met name “Isle of Capri” heel ritmisch ten gehore gebracht en de banjo/gitaarspeler Carel Martin werd vervolgens geholpen door het gastoptreden van

Daan Snellaars op Banjolele die heel verdienstelijk voor ons optrad.


  • Het ene na het andere nummer werd in de slotserie voor ons gespeeld,
    waarbij het sterke optreden van onze voorzitter/trombonist, die ook nog muzikale wondertonen uit zijn instrumenten kollektie wist te toveren,
    viel te beluisteren.
    Met “New Orleans”, “Pennies from heaven” en “When you`re smiling” gingen we naar de slotmelodieën, waarbij Leo Speelmans zijn vocale kwaliteiten in
    “I ‘ve Foud a New Baby”, ook ten gehore bracht.

    Na de “Muppet Tune” leek het gedaan, maar op speciaal verzoek van een fan werd  “Jambalaya” nog eens gespeeld waarmee een einde aan een heel plezierige middag was gekomen.

    Tot de volgende keer zou ik zeggen, want dan ontvangen wij op 25 februari 2018 The Blue Jacket Jazzband en die bevelen wij u graag aan.

    Pieter van Dongen

  • ================================================

  • Napraten concert 17-12-'17

    BIRDIE SEVEN


Vanwege het 40 jarig jubileum van de Birdie Seven Jazzband waren bestuursleden van de Mardi Gras Jazzclub uitgenodigd bij het recente jubileumconcert in de Duke te Nistelrode en dat was een spetterende happening.
Dit herinnerde ons aan hun optreden in De Groene Engel op 26 september, 2016 waarvan de hoogtepunten nog vers in ons geheugen aanwezig waren.
Het was daarom verheugend om deze band op 17 december 2017 te kunnen uitnodigen om wederom in onze Jazzclub op te treden. Deze band bestaat sinds het einde van de jaren 70 en heeft een enorme reputatie opgebouwd in binnen- en buitenland. De bezetting is nauwelijks gewijzigd, door blessures moest alleen de vaste trompettist deze keer verstek laten gaan maar werd echter heel goed vervangen door Koos van den Hout.
Het concert werd geopend met “Hey Look Me Over”, gevolgd door de “Buddy Bolden Blues” en via sterke solo`s en verfijnde vocale inbreng werd het publiek getrakteerd op veel professionaliteit, zowel technisch als creatief.
Na “I Found A New Baby” en “On The Sunny Side Of The Street”
kwam als extra hoogtepunt hun vaste zangeres Machteld Cambridge ons blij maken met haar vertolking van

“Autumn Leaves”
en “ Saint Louis Blues.”  
Na de eerste pauze werden we meegenomen naar New Orleans met “Bourbon Street Parade” en de “Creole Love Cal” en je waande jezelf in deze typische jazzstad. Na drie prachtige nummers als “Honeysuckle Rose", “ I May Be Wrong”
en het bekende “Rosetta” kwam wederom Machteld ons verwennen met twee prachtige maar ook gevoelige songs als “Fine and Mellow” en het bekende “Basin Street Blues” waarna een ieder de kelen weer even kon smeren.
De bezetting van het orkest was al genoemd in de aankondiging in ons jazzmagazine en zij vormen een sterk homogeen orkest waarvan de musici elkaar prima aanvullen en versterken.
Na deze pauze kregen wij weer vier instrumentale nummers voorgeschoteld: “Devilette”," Moanin”, “Midnight Voyage” en “Bernie`s Tune”, waarna Machteld Cambridge deze middag tot een hoogtepunt kwam brengen met haar prachtige vertolking van “Caravan”!
Het slotstuk werd gevormd door “Alone Together”  en

“Take The A-train”.
Het steeds talrijker |
wordende publiek, dat
heel goed kon dansen op
de muziek, welke deze
middag gespeeld werd,

nam daarna ongaarne afscheid van de Birdie Seven.
Zoals met veel door ons uitgenodigde orkesten geldt ook hier:
wanneer komen zij weer!

Uw secretaris,

Pieter van Dongen

=====================================

Napraten 26-11-2017

Jurbena Jazzband

Deze jazzband heeft ons deze zondagmiddag getrakteerd op een

heerlijk optreden met als leidraad

de jazzstijl “Frisco”
welke de bandontwikkeld heeft naar
aanleiding van hun op-tredens in
San Francisco.
Deze achtkoppige formatie betrekt
het publiek nadrukkelijk bij hun optreden
en dat doen ze enerzijds door meezingers
te spelen en anderzijds door te reageren
op vragen uit het publiek.
Ook moedigen zij het dansen op hun muziek
sterk aan en zo ontstond een heel plezierige middag.

De frontlijn van deze band bestond uit twee kornetten, een trombone en een klarinet.
De achterban werd gedomineerd dooreen prachtige sousafoon, een banjo, een piano en een onvervalst wasbord.
Omdat er een grote opkomst bleek te zijn aangevuld met incidentele bezoekers die de pauzes in de grote zaal gebruikten om in het café evenmee te snuffelen aan deze muziek ontstond er een gezellige muziek bijeenkomst voor iedereen. De lijst van gespeelde arrangementen gaf voor ieder aanleiding om tevreden te blijven en als dan ook nog je favoriete nummer tevoorschijn kwam dan werd je alleen maar enthousiaster.
Ook vocaal kon de frontsectie heel wat aan en dat gaf weer aanleiding tot meezingers.
Wat als heel plezierig ervaren werd was de combinatie met het wasbord en de sousafoon en met de aanwezige banjogeluiden ontstond het klassieke oude stijl geluid dat door onze jazzclub tot hoofdmotief is verheven.
Leuk blijft ook altijd het geluid van

de klassieke trombone,
dat het geheel zo mooi versterkt.
De Jurbena Jazzband heeft in
heel veel landenop erg veel plaatsen
opgetreden en dat is goed te horen
in hun muziekbeleving en de grote
ervaring straalt er dan ook vanaf.
Ook het feit dat de bandleden al
heel lang bij elkaar zijn gebleven
maakt hun optredentot een zeer
plezierige aangelegenheid en ook de
reacties uit het zeer talrijk publiek
onderstreepte dat.
De laatste keer dat deze band voor ons heeft opgetreden was op
25 maart 2012 en wat mij betreft hoeft het niet nog eens vijf jaar te duren om weer zo’n leuke zondagmiddag te hebben.

Uw secretaris,

Pieter van Dongen

==========================================

Napraten concert 22-10-'17

  • JJ BORDER JAZZMEN.

Ilse de Lange zou trots zijn, als modern popzangeres, op dit professionele oude stijlorkest uit de Achterhoek.
Zes man sterk, geweldig combinerend en een hechte eenheid.
Ja, de JJ Border Jazzmen zijn niet weg te denken uit de oude stijlgroep.

Als we de solisten onder de loep nemen
valt mij vooral de prachtige klankkleur
van de trompet op. Helder, technisch voorbeeldig en geraffineerd in zijn solo’s.
Petro Wijnen is de absolute leider in de thema’s.

De sympathieke Jac Meijs, op trombone, bewijst het hele orkest een dienst met zijn prachtige ondertonen.
Geslepen loopjes met diepe mooie tonen.

Absoluut leider en inleider is en blijft Peter van den Bremen. Zijn rieten, verdeeld over klarinet, sopraan-, alt- en tenorsax, waren van hoge klasse.
Hij smeedde in de hoge regionen de juiste verbintenissen.

Etiënne op bas, als invaller voor Tom Brunsveld, viel juist niet ìn, maar òp. Krachtige halen en tokkels op dit zware instrument werden de zaal in geslingerd als de keien van David.

Rob Koch op banjo was ritmisch sterk, maar nòg sterker in zijn solo’s.

Zo ook drummer Willem van der Toorn, die zwaar vertoornd aan het optreden begon door het fileleed dat hij had meegemaakt onderweg naar Oss.
Deze boosheid is in de loop van de middag geheel omgeslagen naar kunstige vibraties op zijn trommelvellen.

Weinig publiek bij aanvang van het concert belooft de organisatie niet veel goeds. Geen koopzondag, slecht weer, herfstvakantie kan de oorzaak geweest zijn…..maar na een halfuurtje stroomde onze gezellige Groene Engel, zoals gewoonlijk, weer eivol.

Iedereen is onder de indruk van een apart
fenomeen van de JJ Border Jazzmen.
Het zangtalent van de voorste rij is een
gegeven waar men niet omheen kan.
Solo, tweestemmig, maar vooral de
driestemmige presentaties zijn ongekend.

Harmonisch, warm, filmend, gedegen en vooral ontzettend leuk voor het publiek. “Dapper Dan, Chimes blues, Down by the riverside”, waren daar een goed voorbeeld van. Een werkelijk resultaat van zeker eenmaal in de week repeteren.
Het was ook mooi mee te maken dat zelfs fans van zeer verre naar Oss waren gekomen, zoals “Aafke” uit Groningen!
Ons trouwe publiek uit Oss heeft er echt geen spijt van gehad dit JJ Border Jazzmen optreden meegemaakt te hebben. Pure klasse!!!

Verwacht 26-11-2017 de Jurbena Jazzband uit Tilburg en omstreken met vertolking van de pure “Frisco style”. Komt dat zien en horen !!!

Paul van Mook, uw voorzitter

=====================================================================================================

 

Napraten concert 24-09-'17

HERRINGTOWN JAZZBAND

Enkhuizen was eens het Mekka van de oude stijl Jazz in Nederland.
Eind vorige eeuw waren er maar liefst 13 (dertien) illustere Jazzorkesten in deze prachtige West-Friese vissersstad.

De Herringtown Jazzband is daar nog een levend bewijs van.
Het optreden in Oss, op 24 september 2017, heeft onze Jazzclub als muziek in de oren geklonken. 
Het openingsnummer "New Orleans Stomp" was het bewijs hiervan.
Een krachtig harmonieus geluid met goede solistische boventonen kenmerkt dit orkest.

Rob van Bergen op trompet en Bugel, is de dragende kracht wat entertainment en ontspanning betreft. Wat een aardige man voor het publiek.
Erwin Schoen de rietblazer, is de absolute solist in dit orkest. Hij stijgt soms tot grote hoogten en weet de lage tonen op de klarinet enorm goed te vinden.
De leider van deze groep, Henk van der Veen met trombone, is een swingende ondertoon met "lijmachtige" kwaliteiten. Hij verbindt de "frontrow" op een zeer melodieuze manier. "Mood Indigo" bracht bij mij de tranen in de ogen. Prachtig driestemmig met mooie solo's en een geweldige ondersteuning van de ritmische achtergrond. Met Berry Schuuring op drums en Ruud Danckaarts op bas. Natuurlijk vergeet ik "Sitting Bull" (Erwin Sprong) op banjo niet. Je kunt er niet omheen. Z
ó
moet die "evergreen" gespeeld worden! 
 

Het laatste nummer voor de eerste pauze,
"So do I", bracht in het sfeervolle café van de Groene Engel vele stemmen los en ook de dansers kwamen op de vloer.
Dansers, zeg ik, nee, één danspaar spande de kroon.
Voor ons, tot dan onbekend, maar nu kennen we deze twee mensen,
Jannie en Pieter (81)als geen ander.

 De zon scheen buiten maar ook in het café. Wat hebben we toch een heerlijke Jazzclub.
Jazz smeedt vriendschap en opent discussies, die gesloten worden met diezelfde vriendschap. Filosofisch sterk.
De Herrigtown Jazzband eindigde met de "C-jam Blues". Daar kunnen veel orkesten van leren. Wat een swingend geheel.
We waren weer onder de indruk van deze al 40 jaar bestaande Jazzband.
Ze mogen ons zeker nog eens komen plezieren. De kwaliteit druipt er van af
.
 

De volgende maand nog een kwalitatieve grootheid in Nederland.

De "JJ Border Jazzmen", een belofte voor 22-10-2017.
Iedereen weer aanwezig !!!


Uw voorzitter Paul van Mook

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Napraten concert 23-04-'17

Dixieland Crackerjacks

Dit sluitstuk van het seizoen 2016-2017 was, voor de jazzclub Mardi Gras, het absolute einde. 

Wat een ragfijne techniek presenteerde dit goed geoliede kwintet. Ik kan begrijpen dat deze muzikanten bekend zijn "all over the world". Wat een geluk dat wij dit alles hebben mogen aanhoren en aanschouwen.

De start was voor een rustig, matig gevuld, jazzcafé. Na wat klassiekers kwamen namen als Monty Sunshine en natuurlijk Chris Barber op de proppen. Natuurlijk……..want de leider van dit gezelschap, Bert Brandsma, speelt al vijf jaar als vaste klarinettist en saxofonist in de Chris Barber Jazzband.

 

Vanmorgen om 10 uur landde zijn vliegtuig op Eindhoven Airport om hier op tijd te zijn om in het nummer "Petit Fleur" te excelleren.

 

Op kousenvoeten kwam de drummer, Raymond van der Hooft, de song "Dr. Jazz" in het Nederlands presenteren, wat meteen de sfeer verhoogde van het toegenomen publiek.

De vrouw in de spotlights, die haar kwalificatie uitmuntend heeft verdiend voor mij: de wereldberoemde "Slidin' Selena" op trombone. Wat deze muzikante op haar "King" tevoorschijn tovert is van briljante zetting.

Grootse solo's, markante techniek, ik heb met grote bewondering naar haar geluisterd.

Voor de eerste pauze soleerde Rocky van Schaik op banjo, in een soort hillbilly-sound. Een heerlijk ontspannend moment om aan een biertje te gaan in de Groene Engel.

In de klassieker "I can’t give you anything but love" liet Selena haar zangkwaliteiten los over onze hoofden. Licht van toon en swingend voor onze oren.

De drummer onderwees ons in de Nederlandse tekst: "Ik ben stapelgek op Dixieland", waarna we hem uit volle borst nazongen.

De bassist, de bekende Henk Haverhoek, plukte op zijn instrument op het juiste moment de juiste tonen.

Na de tweede pauze kwam het 'moment supreme': Bert Brandsma pakte zijn bassaxofoon en speelde met Selena op trombone "All of me" op zo'n gevoelige wijze dat het rumoerige café plots doodstil was.

En nadat Selena de laatste woorden gezongen had...barstte het gejuich los.

Na "When the Saints" kwam er een einde aan deze middag. We gaan uitrusten en vakantie houden. We hebben het nodig na dit muzikaal geweld.

Geacht publiek van Mardi Gras, bedankt voor jullie altijd enthousiaste inzet. We kijken uit naar september....dan gebeurt het weer !!!!

Uw voorzitter, Paul van Mook.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Napraten concert 26-3-2017

“JR SWING GANG”

Op zondag 26 maart 2017 was het buiten heerlijk weer, er was een koopzondag en de terrassen waren goed bezet.

 Zo ook het terras van De Groene Engel waar passanten zaten en jazzliefhebbers in afwachting waren van de JR SWING GANG.

En het wachten werd beloond, want we hebben een buitengewoon mooie muzikale middag beleefd met deze band.

Heel bijzonder was het feit, dat er een violist aanwezig was bij de band en dat gaf heel bijzondere klanken tijdens de uitvoering.

Als warmloper werd “When you`re smiling” ten gehore gebracht en dat gebeurde in een heel strak ritme.

Voorts was er een mooie bariton-saxofoon aanwezig met een heel mooie warme klankkleur en dat was al hoorbaar bij het nummer “The Creole Love Song”.

De viool bracht een sfeervol geluid in bij het lied ”I’m going to sit right down and write myself a letter” en de combinatie tussen de banjo en de viool gaf dit lied een bijzondere uitstraling. De Groene Engel begon steeds verder vol te lopen en zowel op het terras als binnen werd met volle teugen genoten van deze band.

Ook de zeven koppige band had het naar hun zin want de interactie tussen hen en het (dans-)publiek was geweldig.

De banjospeler was deze zondag nog uit Barcelona opgetrommeld via de eerste vlucht om een vacature op te vullen en ook deze muzikant had het geweldig naar zijn zin.

Met gevoelige nummers als ”Careless love” en ”The sheik of Araby” werd de tweede pauze bereikt en de slechte smaak van het Nederlands elftal van de vorige avond werd volledig weggespeeld door deze plezierige band.

”Sweet Georgia Brown” en ”It  had to be you” waren de openingsnummers van de derde akte, waarin zang en vioolsolo`s de overhand hadden. De banjo en de viool speelden heel gevoelig ”Georgia on my mind”en dat lieten de dansers zich helemaal welgevallen. Met een slow gespeeld ”Mood Indigo” en een met een slepende viool gespeeld ”Sweet Sue” werd de derde akte afgerond met een welverdiend drankje.

De goede sfeer werd verder ondersteund met onder andere ”Isle of Capri”. De goed bezette Groene Engel werd steeds voller, omdat passanten (aspirant-leden?) werden binnengelokt door de prima band. Voor de liefhebbers bracht de violist de prachtige solo “Schwarze Augen” ten gehore en op de dansvloer werd naar hartenlust zeer close gedanst! Deze middag werd afgesloten met prachtige gespeelde nummers als “New Orleans”, ”Bye bye blackbird” en ”Tin roof blue”.

Als toegift werd nog ”I’ve found a new baby” ten gehore gebracht, waarna de toehoorders zeer tevreden huiswaarts keerden. Met mij hebben weer zeer vele jazzliefhebbers wederom een heel plezierige zondagmiddag in De Groene Engel doorgebracht.

 

Pieter van Dongen.

 

Secretaris/penningmeester Mardi Gras JC.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

Napraten concert 05-03-2017

t`Jazzezz

 Ons Jazzcafe De Groene Engel was heel goed gevuld want, deze band had een grote schare liefhebbers meegenomen naar Oss en zowel deze passanten als de vaste bezoekers hebben genoten van de prestaties van dit vrolijke zestal muzikanten, die een fris en origineel Dixieland geluid lieten horen.

Met “Just a little while” werd een vrolijk openingsgeluid ten gehore gebracht en meteen was de sfeer gezet. Met 32 nummers verdeeld over 4 sessies wisten zij zowel het luisterpubliek als de dansers een heel prettige middag te bezorgen en ondanks de buiten neergutsende regen bleef er steeds meer publiek naar binnen komen en het Dixieland geluid wist een ieder te bekoren.

Met Stan Brinkhoff op trombone/zang, met Harry van Langen op trompet en Tonny Nas op de klarinet/saxen stond er een prima voorfront op het toneel dat uitstekend ondersteund werd door Nico Adriaens op de sousafoon, Robert Buitenhuis op slagwerk en Ton de Leeuw op de banjo. Met een uitstekend gebrachte “All of me” gevolgd door de “Bourbon Street Parade”en afgesloten met het bekende Avalon” kwam een einde aan de eerste 8 nummers. Na de eerste pauze ging men onverdroten door met “All I do is dream of you” en zanger Stan Brinkhoff gaf daarna een uitstekende imitatie van Louis Armstrong met “Dr. Jazz.”

Vocaal deed ook Leo Speelmans een prima duit in het Jazzzakje en omdat Stan even later tijdelijk uitviel kon Leo moeiteloos invallen om de homogeniteit te kunnen waarborgen. In het derde deel van het optreden kwamen meezingers als “Bei mir bist du schönen “Down by the riverside” tevoorschijn en na wat glaasjes prik bleek het publiek goed mee te kunnen zingen wat de sfeer alleen maar positief ondersteunde.

Deze Nijmeegse formatie bleef op een prima nivo presteren en begon het vierde deel met een fris “Cecilia” en ook het “Sweet Georgia Brown” kon veel waardering oogsten. Op veler verzoek werd “Move your body over” ten gehore gebracht en dat lieten de dansers zich geen tweemaal zeggen gezien de drukte op de dansvloer.

Aan alles komt een einde en ook dus aan het optreden van t`Jazzezz die met “Buona Sera” en de “Choo Choo Choo Bougie” hun concert afsloten. Het optreden van deze band was een verfrissende ervaring mede omdat ze zo dicht bij het klassieke Dixieland geluid bleven; wat mij betreft is dit zeker niet de laatste keer dat deze band bij ons optreedt.

Met mij heeft een zeer goed gevulde Groene Engel genoten en een plezierige zondag middag beleefd. 

Pieter van Dongen

 Secretaris/Penningmeester Mardi Gras

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

NAPRATEN  OVER CONCERT: 22-01-'17


THE DUTCH ALL STARS JAZZ BAND

Na de Jazzloze periode van de maand december was de altijd gezellige Groene Engel weer tot de nok toe gevuld met hongerige Jazzliefhebbers.
De reden was het optreden van de Jazzband "The Dutch All Stars".
Een gedegen, goed swingend orkest uit het, voornamelijk, N-Hollandse.
Na hun prachtige herkenningstune openden zij met "The Original Dixieland One Step", een sterk technische "performance" van deze klassieker.
Ja, deze mannen zijn technisch; door de wol geverfd en ze soleren allen op een hoog niveau.
De ritmische achtergrond, gevormd door Kuuk Griep op slagwerk; Jacques Kingma op contrabas en Jan Gombert op banjo, kreeg regelmatig die typische "swingende dreun" in het tempo, dat borg staat voor dat heerlijke gevoel in de Jazz.

De "frontrow", bestaande uit Hans Verheul op klarinet en tenorsax; Henk van Muijen op trombone en leider/trompetist Frans van Wasbeek, die overigens uit  Heusden komt, bracht op een zeer goede manier de bedoeling van de "oude Jazz" op de bühne over. 
Goede solo's, mooie riffjes en een melodisch samenspel. 
Wat ik ietwat miste was het contact met het publiek. Van Wasbeek probeerde met zijn zeer mooie, gedegen zang het publiek te verleiden, maar de klik was er net niet.

Wat niet wil zeggen dat de toehoorders niet genoten.
Met het nummer "Samantha" legde Frans een warme wollen deken over het publiek en Hans met "Petite Fleur" van Sidney Bechet bracht

een                                                                                                            twinkel
in
menig
ooghoek.

 "Hey Look me Over" was een feest voor iedereen.
Na de pauze, waarin iedereen weer een beetje tot rust kwam en de dorst gelest werd, gingen deze muzikanten "pur sang" onverdroten voort.
"Hold me" gebracht met een "gestopte" trombone en trompet was prachtig. "Peoria" gevoelig en "On the sunny side of the street" een vrolijke afsluiter. The Dutch All Stars waren goed en speelden de "Oude Jazz" zoals dat moet.
Overigens waren na de pauze de "danseurs" gelukkig weer met groot genoegen op de dansvloer.
Wat een heerlijke Jazzclub hebben wij toch.

Uw, altijd genietende, voorzitter
Paul van Mook

------------------------------------------------------------------------------------------- 

 

NAPRATEN  OVER CONCERT: 27-11-'16

THE SOUTH JAZZBAND 

Zestig jaar bestaat dit orkest uit Tilburg al. En na zestig jaar stoppen ze met het maken van Jazz zoals dat behoort te zijn. Energiek, harmonisch en...swingend.

Wat was het op zondag 27 november een feest in de Groene Engel. Henk van Belkom en zijn mannen bliezen, sloegen en plukten op hun instrumenten alsof er hun leven van afhingen.

Het honderdkoppig publiek genoot en nam deel aan hun optreden. Als jongen honden vermaakten zij dit publiek.

Het was top !!

Henk, de bandleider, beheerst de trompet als geen ander. Scherpe, hoge tonen wisselden met de warme harmonie in de onderste regionen.

Bart Kuijstermans droeg, als het ware voor op trombone. Wat een kleur op dit instrument. Ben Coenraads completeerde de "frontrow"op verfijnde wijze op klarinet en saxofoon.

Ja, zo heeft dit orkest vele jaren gewisseld op deze instrumenten.

Eén wil ik er met plezier noemen:

Theo van Loon op trombone gaf in vroegere jaren ook zo'n heerlijke "toon" aan de "South". Ja, dat was vroeger........

De nummers die gespeeld werden waren allen van hoge kwaliteit.

Na de pauze was er een verrassing. Jan van Reijthoven, de vroegere trombonist van o.a. de "Wooltown Jazzband", bracht op een uiterst gevoelige manier "What a wonderfull world" van Louis Armstrong. Prachtig.

Leo Versteden blijft een fenomeen op banjo en gitaar. Hij beheerst deze instrumenten als een chirurg in de snijzaal. En dan Hans Jansen op drums in "Louisiana", met steun van de perfectionist Will Soffers op bas. Hans bracht een solo van ongeveer "een uur" zonder te stoppen. 

Maar de koek was nog niet op. The South Jazzband werd uitgebreid naar drie (3) trombonisten. Bas Kuijstermans, Jan van Reijthoven en uw voorzitter brachten samen het gevoelige nummer "Mood Indigo". Een harmonieus samenspel van de bovenste plank. Er werd mij verteld dat er tranen over de wangen rolden op de eerste rijen! Maar het einde van dit afscheidsconcert was nog niet in zicht.

Ossenaar en begenadigd Washboardplayer, Nico Overgauw en ons eigen bestuurslid Leo Speelmans vertolkten "Hello central, give me Dr. Jazz"op hun geheel eigen wijze.

Het publiek was wederom geraakt.

De laatste melancholische en "bluesy" klanken verdwenen in onze Jazzclub Mardi Gras als warme tonen van verdriet.

The Saints van de "South Jazzband" zijn niet meer.  

Uw voorzitter Paul van Mook

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

NAPRATEN  OVER CONCERT: 23 oktober  2016 

DE FARMHOUSE jAZZBAND  

Enkhuizen en omstreken herbergt vele kwalitatieve Jazzorkesten.

De Farmhouse Jazzband is er daar een van. Bij het vrolijke nummer,

"Isle of Capri” als opening, geeft dit sterk samenspelende orkest daar al blijk van.

Hans van Wermeskerken, de trombonist, praat op een sterk gedocumenteerde wijze en grappige manier de nummers aaneen.

Het orkest had twee "invallers", met name Gerard Tevenier en de kundige houtblazer Dick van der Maat. Dit deed echter niets af wat kwaliteit betreft.             De mannen op de "second row" stuwden de solisten tot grote hoogte. Krachtig en steunend werk door Cees Heegstra op de drums en Bas Wever, geweldig "plukkend" op de bas, samenwerkend met de banjo- en gitaarspelende Gerard Tevenier, zorgden zij voor een "mood" die stond als een huis. Dit bleek vooral in "It ain't that what it used to be" op het eind van de eerste set.

Wat een heerlijke kadans. Mooie sierlijke nummers zoals "Creole love call". Diep van toon, met Rob van Bergen op Bugel en Dick van der Maat op tenorsax.

Iedere solist had een eigen nummer, waarbij Hans van Wermeskerken, op trombone, er wel een speciale draai aan gaf. Technisch buitengewoon en prachtig van klank. Een opkomende gedachte naar J.J. Johnson was me op dat moment niet vreemd.

Overigens zingen kan hij ook en samen met de trompetist is dit een waarlijk goed duo. Wat heel erg aantrekkelijk voor het publiek was, was de solo van Cees Heegstra in de performance van "Didn't he Ramble". Jongens, wat heeft deze man een techniek.

Ja, de Farmhouse Jazzband maakt er een hele sterke "show" van, waarbij het aan techniek niets ontbreekt. Jammer dat de publieke opkomst wat "rustig" was. Misschien omdat er in Oss nog andere concerten waren op dit week-end ? Of de kraker Feyenoord- Ajax op dat moment op TV was? Dit blijft een raadsel.

 

De volgende keer, op zondag 27 november 15.00 uur gebeurt er iets speciaals in de          Mardi Gras jazzclub.....het afscheidsconcert van de SOUTH JAZZBAND onder leiding van   HENK van BELKOM.

Een band die 60 jaar voorop heeft gelopen in Europa als Traditonal Jazz vertegenwoordigers. !!!!  

U mag dit niet missen !!!!! 

Paul van Mook, uw voorzitter

-------------------------------------------------------------------

NAPRATEN  OVER CONCERT:25 september 2016 

BIRDIE SEVEN

Wij, onze Jazzclub MARDI GRAS, hebben in de afgelopen 30 jaar vele klasse-orkesten gehad. Maar deze keer spande de BIRDIE SEVEN toch wel de kroon. Zoveel professionaliteit, zoveel creativiteit en zoveel technisch vermogen.   

En dit alles uit de regio Noord-Brabant. Ik mag natuurlijk niet overdrijven, maar ik denk dat de meeste Mardi-Grassers het hiermee eens zijn. 

Het valt me de laatste jaren toch op dat Brabant zoveel goede Jazzmuzikanten herbergt. De omgevingen van Tilburg, Breda, Oss en 's Hertogenbosch brengen grote namen voort zoals b.v. Eric Vloeimans en Bert Boeren.

Henk van Belkom mag ik in dit summiere lijstje zeker niet vergeten. 

Ik wil hiermee zeggen dat Brabant excelleert op het gebied van Jazz. Waar dit aan ligt moet ik waarschijnlijk in de opleidingen zoeken, maar ook in de imborst van de Brabander. Hij verlangt en zoekt naar de ware muzikale snaar in zijn leven. 

Zware kost voor zo'n lichtvoetig stukje...maar toch.

Ik kom op deze gedachte omdat er zoveel muzikaliteit zat in het optreden van de BIRDIE SEVEN. Het openingsnummer "Midnight Voyage" werd meteen prachtig uitgevoerd. Melodieus, geweldig collectief en de solo's technisch inventief.

Waar moet dat heen. Blijft die klasse de verdere zondagmiddag zo. Jawel. "Bernie's Tune"met solo's van trompettist Joep Habraken, Marco Kuipers en Karel van Eerd.  Het geheel ondersteund door het sterk samenspelende trio, Ton van Ras en de gebroeders, Walter en Peter Scheffers. Natuurlijk speelde de trombonist, Eelco van Velzen, weer de sterren van de hemel. 

Maar de hemel opende zich met het optreden van de kundige, swingende en hemelse stem van Machteld Cambridge.  

 

Zoveel "hart"

in deze zangeres,

zoveel gevoel.

 

Ja, het was genieten deze middag. 

Veel "evergreens", zoals Autumn Leaves, Softly en Basinstreet Blues passeerden de Jazzclub als een warme zomerwind. Maar ook klassiekers, als The A-train, Caravan en The sunnyside of the street, ontroerden vele Jazzkenners.

BIRDIE SEVEN is een geweldig, gegroeid orkest, met mooie arrangementen en toch heel "los". Een soort expressionisme dat staat als een huis. Alleen al de "Riffjes" tussendoor, wat een klasse. 

Een klasse dat alleen voorkomt in Brabant. Ik denk dat deze klasse moet voortleven onder de naam: BRABANTSE SCHOOL. Een eerbetoon.  

Zo dat was dat. Over op de dag van vandaag.  

23-10-2016. de Farmhouse JB.

Allen weer paraat.

Paul van Mook, uw voorzitter

==============================================================

 

 

Napraten over concert 24-04-‘16

THE DIXIE MUPPETS 

Het Jazzseizoen 2015-2016 werd afgesloten door de in Oss en omstreken zeer bekende band The Dixie Muppets en de muzikanten hadden al aangegeven dat zij “het dak eraf” zouden spelen!!  Wel dat is dit vrolijke zevental helemaal gelukt want met het openingsnummer “At the jazzband ball” werd meteen de toon gezet voor een buitengewoon gezellige en swingende zondagmiddag.

Een kleine hapering ontstond voor het tweede nummer “Some of these day`s” waarbij de bandleden het niet eens werden over het aantal (muzikale) mollen, maar die zijn niet aangetroffen in De Groene Engel.  

Bij de vertolking van “Sweet Georgia Brown” bleek eens en te meer hoe de muzikanten zowel muziektechnisch als vocaal op elkaar zijn ingespeeld.  “If I had you” werd zeer gevoelig en met veel reverances uitgevoerd als voorbode op een verhuizing naar China want “China Boy” werd gebracht door in Chinezen getransformeerde Muppets inclusief de hoedjes terwijl Paul van Mook met zijn “schuiffluit” voor de bijzondere effecten zorgde en de band in sweet harmony een grote Chinese eenheid vormde.

Jan Arens, Tiny van den Broek en Paul van Mook vormen als voorfront een echte eenheid met hun blaas-instrumenten terwijl Joop Raakhorst met zijn piano, Jan Kaanders met zijn banjo/gitaar en Bernard van `t Oever met zijn contrabas een soort tweede lijn vormden in de begeleiding. Last but not least geeft Louis van den Bergh met zijn drumstel het juiste ritme aan zijn collega`s aan. 

Na de welverdiende eerste pauze zong Paul van Mook uit volle borst “Won`t you come home “ Bill Bailey”. Maar in De Groene Engel voelen we ons al thuis en de mollen ook, want bij het lied “I have found a new baby” bleken er weer 6 mollen aanwezig te zijn en er werd in close harmony opgetreden door drie instrumenten. En zo gingen we van “Georgia on my mind” naar “When you are smiling” en daar was alle reden voor. 

Als surprise trad toen de heer Bogaerts, very senior (95 jaar!), op met zijn mondharmonica en dat was een echt hoogtepunt. (klik op foto voor korte video)

Het einde van de tweede pauze bleek het vertrekpunt voor het prachtige “Pennies from heaven” dat via een “Lazy River” overging in “Who`s sorry now”. Maar het publiek werd alleen maar enthousiaster en inderdaad bij “Someday you will be sorry” kunnen we dit alleen maar beamen, want wanneer komen ze weer?! 

Na de derde pauze kwamen nummers als “Shine” en “Dinah” het publiek verrassen en de vocale kwaliteiten van de band en het publiek kwamen uitstekend uit de verf! Het liep al tegen zessen maar noch het publiek noch de band wilden van stoppen weten en via “Rosetta”,” Please don`t talk about me” en “Ice cream” kwamen we helaas toch uit bij de slottune van de Muppets, waarmee een einde kwam aan een zeer plezierige en hoogstaande muzikale middag en toog een ieder zeer tevreden huiswaarts.

Tot de volgende keer zou ik zeggen en dat is 25 september wanneer het bekende orkest de Birdie Seven komt spelen.

Prettige vakantie namens het gehele bestuur.

Pieter van Dongen.

Secretaris/penningmeester 

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------

 Napraten over concert 20-03-‘16

THE CHARLESTOWN JAZZ BAND

" All the girls go crazy by the way I walk". Het openingsnummer van deze fantastische Jazzband uit Nijmegen. Men kon beter zeggen dat ze allemaal gek werden van het prachtige spel van deze formatie. Ieder nummer was af.               De arrangementen stonden als een huis.

De techniek was overweldigend. En de solisten haalden het hoogste niveau. De kern van hun succes is echter ergens anders te vinden. Vroeger toen de "oude Jazz" nog hoog in het vaandel stond bij de jeugd. (Ik praat over de jaren 60-70). Vroeger werd de Jazz nog vertolkt in een eenvoudig ritme, gespeeld met het hart en vertolkt naar de ziel van deze jeugd. Grote, internationale orkesten uit Nederland en elders begonnen te arrangeren op een technisch niveau en vergaten deze ziel te raken. Zo voelden de jonge mensen zich meer en meer verbonden met de "Soul" en de "Rock and Roll".

Welnu, de Charlestown Jazzband heeft deze ziel weer kunnen raken met hun geweldig ritme, vertolkt door de sectie op de achtergrond, bassist Rob Eggink, drummer Eric Bijenvoort, pianist Piet Beye en banjospeler Leo van der Velden. Mensen wat een verslavende dreun. Geen moeilijke zaken, alleen maar een zielrakende tast.

Gespeeld met het hart en gegeven aan hun publiek. Een publiek dat hiervoor openstond. Ja, zo'n publiek hebben we  bij “Mardi Grass".  

Geweldig genietende mensen die laten blijken wat goed is. Zonder pauze swingde de Charlestown door. Het ene nummer nog mooier dan het andere. Op de niet aflatende swing soleerde de "Frontrow" op een heerlijke manier.

De trombonist, Peter Duker, overtrof elk niveau. Zo makkelijk en inventief. Ik denk dat hij op dit moment, hier in Nederland, de toon aanvoert. Een meer swingende trombonist moet ik nog vinden.                                                                               Naast hem staat Henk van Amerongen op Trompet, Bugel en zelfs Sax de sterren van de hemel te blazen. De zang wordt door hem, voor een groot gedeelte ook verzorgd. Dit wordt aangevuld door de rasechte "performer" en "entertainer" Jan Dokter. Een rietblazer met kracht vooral in de lage registers. Deze man bespeelt het publiek op geheel eigen wijze. Men hangt aan zijn lippen en men wordt geraakt door zijn geweldige inleidingen, maar ook zeker door zijn zang.              Wat een feest. Nummers als "Dinah"; "After you've gone”; "Strange Blues" en "Shout'm out Tilly" waren nummers die op mij een geweldige indruk maakten. 

De pauze werd ingezet na het wereldberoemde nummer van Louis Prima, "Oh Marie". Wij allen zochten verademing aan de Bar. Na deze stop is het nooit meer hetzelfde geweest in de zaal.

Men danste op roze wolken en kleurde met rode konen. Swingende klappende handen en zingende blije mensen wisten deze Band te waarderen. En het is zo:

"You ain't got a thing, if you ain't got the swing". De Charlestown Jazzband heeft die swing and the Soul  !!!!!!

Volgende maand op 24-04-2016 in de Groene Engel.... de DIXIE MUPPETS het huisorkest van Mardi Gras. Dit orkest geeft ook hun ziel en zaligheid aan hun huispubliek.

 

Paul van Mook, uw voorzitter 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------        

Napraten over concert 28-02-‘16

DIXIE SWING & JAZZBAND

Nou, swingen doet deze jazzband en wel degelijk. Geen gemis aan kwaliteit of techniek, deze band presteert op hoog niveau.

Diegene die we met z'n allen miste was de leider van deze formatie, Edo Stouten. Door omstandigheden werd hij zeer verdienstelijk, ja, heel krachtig waargenomen door de klarinettist van de Dixie Muppets, Tiny van den Broek.

Het openingsnummer, "Please don't talk about me when I'm gone" was mooi strak en goed gezongen door de banjoplayer Carel Martin en beloofde veel goeds.

De andere zanger van dit orkest, ook trompet en Bugelspeler, Harrie Horsten, bracht de song "So do I" op een frêle manier.

Egbert van Woezik, die zijn trombone beheerst tot in de ragfijne solo's, kent vele uitstapjes in dit Jazzgenre.

Margie, een standaard nummer werd met veel allure gebracht, zo ook "Goody Goody" waar iedereen werd uitgenodigd tot meezingen.

Paul Wijnhoven, een getalenteerd drummer, bracht het publiek op de stoelen in een prachtige solo in "At the Jazzband ball". Wat een gevarieerde techniek bezit die man toch.

Na een uur met muziek overdonderd te zijn viel de stilte voor de pauze.

Een verfrissende consumptie was nodig om de kelen te smeren om met elkaar lof te uiten voor deze Jazzformatie.

Doch weinig tijd was ons gegund want een kwartet zette ons "Bill Bailey"voor. Leuk.

"Savoy Blues" een nummer zowat geschreven voor Dan Hoevenaars werd krachtig en vol dynamiek gespeeld op piano. Trompettist Harrie Horsten excelleerde met gestopte trompet in "It don't means a thing, if you ain't got the swing".

En laat ons zeker niet de perfecte bas vergeten. Wat ondersteunt Mark Schreurs dit geheel.

Tiny van den Broek was de uitblinker. Hij verving Edo met verve en speelde de noten uit zijn saxofoon als geen ander. Wat kan die man spelen. Heerlijk....wat een Jazzband !!!

Al met al een schitterende jazzmiddag.

Volgende keer op 20 maart (3e Zondag) de "Charlestown Jazzband". Tot dan.

Paul van Mook.....uw voorzitter.

=================================================================== 
                                  Napraten over concert 24-01-'16

 TOETSIE FOETSIE JAZZBAND 

Frans van Poppel, op banjo, en leider van deze Tilburgse Jazzformatie, moet toch enorm trots zijn op zijn muzikanten. Wat een enthousiasme, wat een gedrevenheid. Ja, deze kwaliteiten worden alleen maar versterkt door  de grote muzikale leider Henk van Belkom, die, spijtig, de trompet niet mocht beroeren door een oogoperatie,….maar zingen en acteren mocht hij wel. Hij bespeelde het publiek van onze Jazzclub zoals hij dat al zestig (60) jaar doet. Vol overgave, met humor en ongekende muzikaliteit. Wat een entertainer. Hij werd overigens op de trompet vervangen door de gelouterde Bas van Dun, een kunstenaar op zijn instrument. Nu we toch bezig zijn namen te noemen, wil ik ook, invaller Carlo Poos een veer op de hoed steken. Hij beheerst de trombone als geen ander. De twee rietblazers binnen deze bezetting, Piet Kuipers en Karel Meuwese blazen ook de sterren van de Jazzhemel.

Zo ook Ton Backs, op sousafoon. Hij vulde alle gaatjes op binnen het schema.                                                                 De ritmesectie, Henri van Boxtel op washboard en Ben Weeldenburg op Basedrum is apart, maar geeft het orkest een eigen kleur. Toetsie Foetsie opende met “Just a little while” met zang van Piet Kuipers, en een mooie solo van de trombonist Carlo. Een heerlijk nummer en goed begeleid door de ritmesectie. 

Het eerste optreden van Henk van Belkom was ontspannen gezongen en strak ondersteund door de banjo.

 In de laatste act van Henk, de negrospiritual “Nobodies fault but mine” dat overging naar “When the Saints” kreeg hij iedereen op de stoelen en zong men uit volle borst mee.

 Na de pauze excelleerde Bas van Dun op trompet. Hoog, maar mooi zuiver en met kwaliteit. Hoe komt het toch dat Tilburg zoveel goede Jazzmuzikanten heeft voortgebracht?

Je kunt dat overigens lezen in het pas uitgekomen boek over Henk van Belkom: “Van Berentemmer tot Jazzmuzikant” van Rinus van der Heijden. Een boek vol informatie en anekdotes. Geweldig om te lezen.

Mijn Tilburgse Jazzhart komt dan weer geheel tot bloei. Wat niet wil zeggen dat Oss mijn hart niet gestolen heeft.

De Jazzclub “Mardi Gras”’ geeft mij ontzettend veel genoegen. Leuke enthousiaste mensen die de Jazz ook een warm hart toedragen.

Deze middag bleef nog lang nagloeien met prachtige Jazz en plezierige momenten. Toen de gebruikelijke meezingers van de club hun zegje gedaan hadden, eindigde de Toetsie Foetsie JB hun uitstekende optreden met “Down by the riverside”. Niets was meer toepasselijk, hier in Oss aan de Maas. Ik zou misschien een tipje van de sluier kunnen oplichten over de afscheidstournee van de “South Jazzband”, maar ik doe het niet.  

Volgende keer op 28 februari, 15.00 uur De “Dixie Swing en Jazzband” onder leiding van Edo Stouten en met de sympathieke drummer Paul Wijnhoven uit Lith.

Tot dan en groet van Paul van Mook.

Uw voorzitter.

 

______________________________________________________________________________________________________